نيست « 1 » وقت منازله از ميان طرح افتد « 2 » دايره چنان كه هست يكى نمايد ؛ سرّ « قابَ قَوْسَيْنِ » « 3 » پيدا آيد . « گر بخوانى تو اين خط مو هوم * بشناسى حدوث را ز قدم » « 4 » [ گفتار در تشبيه و تنزيه ] « نور سيزدهم » از مصابيح « مشكوة دوم » در تأكيد اين اصل است كه در خطابات الهيه و مأثورات نبويه و ولويه جهت تنزيه حق مراعات شده است ؛ لذا مؤلف علامه فرموده‌اند : هذا و لكن حفظ مقام العبودية و الأدب لدى الحضرة الربوبية يقتضي أن يكون النظر إلى جهة التقديس و التنزيه أكثر ، بل هي أنسب لحال السالك . إلى أن ساق الكلام بقوله : فإنّه قلّ في كلمات الكمّل من أصحاب الوحي و التنزيل التصريح به [ أي التشبيه ] . . . . و ما وقع من الشطحيات لبعض أصحاب المكاشفة و السلوك وأرباب الرياضة ، فهو لنقصان سلوكهم و بقاء الأنانية في سرّهم . مقصود آنكه در آثار كمل از اوليا و بالغان به مقام الجمع و الوجود تأسّياً باللَّه و ختم الأنبياء و وارثان مقام تمكين محمّدى - عليهم السلام - جنبهء تنزيه و آداب

--> ( 1 ) - يعنى نمود است نه بود ؛ و بود و وجود حق طلق اوست . ( 2 ) - يعنى از نظر شهودِ سالك محو گردد ؛ ولى هرگز عين ثابت ممكن و تعيّن از وجود متنزل محو نگردد . ( 3 ) - و أو أدنى . ( 4 ) - لمعات ، ضمن ديوان عراقى ، ص 408 ، لمعهء چهاردهم .